Σε αντίθεση με τη λαϊκή αντίληψη δεν έχουν όλες οι γυναίκες που πάσχουν από επιλόχειο κατάθλιψη πρόβλημα επικοινωνίας με το παιδί τους ούτε το απορρίπτουν με τον έναν η τον άλλο τρόπο.Επίσης η μετεγεννητικη νόσος δεν εκδηλώνεται πάντα αμέσως μετά τη γέννα,ίσως φανερώσει τα σημάδια της μήνες μετά τη γέννηση του μωρού.Η επιλόχειος κατάθλιψη προσβάλλει μια στις 10 λεχώνες.Οι οδηγίες όμως του φορέα The assoiation for post-natal illness είναι σαφής :
να θυμάστε ότι πρόκειται για μια πάθηση που θεραπεύεται πλήρως.Όμως όσο περισσότερο αργούμε να την αντιμετωπίσουμε τόσο περισσότερο θα διαρκέσει και τόσο περισσότερο θα υποφέρουν η μητέρα και το μωρό.Είμαι γεγονός όμως ότι τρεις στις τέσσερις γυναίκες που υποφέρουν από επιλόχειο κατάθλιψη δεν ζητούν ιατρική και ψυχολογική βοήθεια.Αυτό ίσως οφείλεται στις πιέσεις που δέχονται οι μητέρες να παριστάνουν ότι όλα είναι ρόδινα και εν μέρει στο γεγονός ότι ο περισσότερος κόσμος αγνοεί την ασθένεια και τα συμπτώματα της.Οι πιο πολλές ασθενείς βιώνουν συνδυασμό των συμπτωμάτων που αναφέρονται παρακάτω σε διαφορετικό βαθμό από ήπια μέχρι εξαιρετικά έντονα.Επίσης τα συμπτώματα αυτά μπορεί να οφείλονται σε κάποια άλλη πάθηση γι αυτό θα πρέπει να ζητηθεί βοήθεια και διάγνωση από κάποιο ειδικό.Τα συμπτώματα λοιπόν που συνοδεύουν την επιλόχειο κατάθλιψη είναι τα παρακάτω:
Κόπωση:η οποία αναφέρεται σε αισθήματα μόνιμης κόπωσης και λήθαργου.Η μητέρα επίσης μπορεί να αισθάνεται ότι δεν είναι σε θέση να τα βγάλει πέρα με τις δουλείες του σπιτιού η΄ τη φροντίδα του μωρού.
Άγχος:η μητέρα μπορεί να ανησυχεί για την υγεία της και ίσως να υποφέρει από σοβαρούς αλλά ανεξήγητους φόβους (συχνά στο κεφαλι,στο λαιμό,στη πλάτη,στο στήθος).Ίσως επίσης ανησυχεί χωρίς λόγο για την υγεία και τη γενικότερη κατάσταση των μελών της οικογένειας της και ιδιαίτερα του μωρού.Μπορεί να αισθάνεται πολύ ανήσυχη για να βγει έξω ,να συναντήσει φίλους ,ακόμη και να απαντήσει στο τηλέφωνο.
Κατάθλιψη:η μητέρα αισθάνεται καταβεβλημένη,αποκαρδιωμενη και απελπισμένη.Πιθανατα κλαίει πολύ και αισθάνεται ότι την απορρίπτουν η οικογένεια της και το μωρό.
Φόβος:ο φόβος που διακατέχει τη μητέρα όταν μένει μόνη της είναι μια συνηθισμένη αλλά περαστική φάση της ασθένειας.Κάποιο κοντινό της πρόσωπο θα πρέπει να βρίσκεται κοντά της αυτή τη περίοδο,
Πανικός:Απρόβλεπτα συναισθήματα σύγχυσης και πανικού για καθημερινές καταστάσεις.
