Το ανθρώπινο βρέφος

Μια ενδιαφέρουσα άποψη για τα βρέφη και τα χαρακτηριστικά που συνοδεύουν τη βρεφική ηλικία βασισμένη στη θεωρία προσωπικότητας του Carl Rojers από τον Ιωάννη Σταμπουλη μας προσφέρει τη δυνατότητα μιας πιο ολοκληρωμένης ματιάς για το κόσμο των μωρών μας!!!Όλα τα μωράκια μας λοιπόν αντιλαμβάνονται την εμπειρία τους (βίωμα) σαν πραγματικότητα. Η εμπειρία τους είναι η πραγματικότητα τους και αλληλεπιδρούν με  αυτήν συμπεριφερομενα σαν ενιαίο σύνολο. Τα βρέφη δεν έχουν επίγνωση κάποιας αντικειμενικής πραγματικότητα και ταυτόχρονα έχουν από οποιονδήποτε άλλον εν δυνάμει επίγνωση του είναι η πραγματικότητα γι αυτά,αφού κανείς άλλος δεν μπορεί να εικάσει το εσωτερικό πλαίσιο αναφοράς τους.Όλα τα μωρά διαθέτουν μια έμφυτη τάση πραγμάτωσης του οργανισμού τους.Μια τάση να αναπτύσσουν όλες τις ικανότητες τους με τρόπο που εξυπηρετεί τη διατήρηση της ανάπτυξης τους.Επίσης όλα τα μωρά

Τα μωρά ανιχνεύουν τα συναισθήματα μέσω της φωνής μας

Ακόμα κι όταν κοιμούνται!

Από την ηλικία των τριών μηνών, πολύ νωρίτερα δηλαδή από ό,τι νόμιζαν έως σήμερα οι επιστήμονες, τα μωρά μπορούν να αντιληφθούν τα συναισθήματα που κρύβονται στις ανθρώπινες φωνές στο περιβάλλον τους, ακόμα και όταν τα ίδια κοιμούνται, σύμφωνα με μια νέα βρετανική έρευνα.

Οι ερευνητές μελέτησαν, με τη βοήθεια της λειτουργικής μαγνητικής απεικόνισης (fMRI), τον εγκέφαλο 21 κοιμισμένων μωρών ηλικίας τριών έως επτά μηνών. Διαπίστωσαν ότι ο νηπιακός εγκέφαλος ανταποκρίνεται διαφορετικά, ανάλογα με το συναισθηματικό περιεχόμενο των φωνών και των ποικίλων ήχων (γέλιων, κλαμάτων, φταρνισμάτων, άλλων θορύβων όπως τρεχούμενου νερού ή παιγνιδιών) στο περιβάλλον.

Μέχρι τώρα οι επιστήμονες δεν ήταν βέβαιοι από πόσο νωρίς ο αναπτυσσόμενος εγκέφαλος του μωρού αποκτά την ικανότητα να αντιλαμβάνεται και να επεξεργάζεται φωνές και συναισθήματα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα νέα ευρήματα θα τους βοηθήσουν να ξεχωρίσουν το διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης του αυτιστικού εγκεφάλου από τον μη αυτιστικό και γενικότερα να ρίξουν φως στην εμφάνιση των νευροψυχολογικών διαταραχών, όπως η σχιζοφρένεια.

Η έρευνα έδειξε ότι ο βρεγματικός λοβός ενεργοποιείται και στα μωρά, ακριβώς όπως και στους ενηλίκους, όταν ακούνε τον ήχο ανθρωπίνων φωνών. Ειδικότερα, η μεταιχμιακή περιοχή του εγκεφάλου των τρίμηνων μωρών ανταποκρίνεται πιο έντονα στους λυπητερούς και γενικότερα στους δυσάρεστους ήχους, ενώ δεν φαίνεται να ξεχωρίζει ανάμεσα στους ουδέτερους και τους θετικούς/ευχάριστους ήχους.

«Είναι εντυπωσιακό ότι μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο. Θα έλεγε κανείς ότι ένα μωρό που κοιμάται, δεν μπορεί να σας ακούσει, όμως είναι πια ξεκάθαρο ότι ο εγκέφαλός του επεξεργάζεται τους ήχους την ώρα του ύπνου», επεσήμανε ο Μέρφι. Η διαπίστωση αυτή, όπως είπε, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους γονείς που π.χ. μπορεί να τσακώνονται κοντά στο κοιμισμένο μωρό τους, νομίζοντας ότι δεν τους ακούει. Κάνουν όμως λάθος και μάλλον θα έπρεπε να προσέχουν τι λένε, ακόμα και στο τηλέφωνο! Τα μωρά έχουν ιδίως μια εγγενή ικανότητα να «πιάνουν», αν κάποιος είναι λυπημένος, ενώ φαίνεται να αντιδρούν λιγότερο αν κάποιος βγάζει χαρούμενους ήχους.

Μυστήριο πάντως παραμένει για ποιο λόγο ο εγκέφαλος ενός κοιμισμένου μωρού μπορεί τόσο πρόωρα να συντονίζεται με τους ήχους του εξωτερικού περιβάλλοντος, ιδίως τους αρνητικούς.

Οι επιστήμονες αναζητούν την απάντηση στην εξελικτική ιστορία του ανθρώπου, καθώς από τις πρώτες στιγμές της ζωής του βρίσκεται σε κατάσταση εγρήγορσης για λόγους επιβίωσης.